Râh-ı tahkîke girip pâyâna erdim çok şükür
Mahzen-i aşkı bulup irfâna erdim çok şükür
Terk-i dünyâ eyleyip buldum gönül kâşânesin
Cânı cânâna verip Rahmân’a erdim çok şükür
Tekke-i pîr-i mugâna hizmet ettim cân ile
Himmet-i Merdân ile dermâna erdim çok şükür
Tâ ezel bezminden ikrâr ile geldim zâhidâ
Top edip başım bugün çevgâna geldim çok şükür
Tavf-ı Ka’be eyleyip Merve Safâ’da sıdk ile
Sırrîyâ ol ravza-i rıdvâna erdim çok şükür
Gözlemez ferdâyı dîl fânide buldu kurbeti
İffetâ ârâyiş-i vicdâna erdim çok şükür

[Hakikat yoluna girip sonuna erdim çok şükür. / Aşk mahzenini bulup irfana erdim çok şükür.]
[Dünyayı terk ederek gönül köşkünü buldum. /
Canımı canana verip Rahman’a erdim çok şükür.]
[Sarhoşların pirine, aşıkların önderinin tekkesine canla hizmet ettim. /
Mertlerin himmeti ile dermana erdim çok şükür.]
[Tâ ezel meclisinden, yaratılıştan ikrar vermiş olarak geldim ey zahid. /
Bugün başımı (o sözün gereği olarak) meydana koydum adeta top gibi ortaya attım,
top-çevgân oyununa geldim çok şükür.]
[Kabe’yi tavaf edip, Merve ve Safa’da sadakatle. / Ey Sırrî ! Cennet bahçesine vardım çok şükür.]
[Artık gönül geleceği beklemez, çünkü bu fani dünyada yakınlığa erdi. /
Ey İffet! Vicdanın güzelliğine ve süsüne erdim çok şükür.]