Zebûn ı nefs-i meyyâlim
Amân yâ Rab amân yâ Rab
Bilirsin cümle ahvâlim
Amân yâ Rab amân yâ Rab
****
Felek hâl-i dili her bâr
İder mihnet ile düşvâr
Bu hâletden beni kurtar
Amân yâ Rab amân yâ Rab
****
Acebdir cümle etvârım
Bütün bîhûde güftârım
Günahkârım günahkârım
Amân yâ Rab amân yâ Rab
****
Habîbin ger Şeref-zâre
Eğer etmez ise çâre
Kalır mahşerde âvâre
Amân yâ Rab amân yâ Rab

[Benim aciz nefsim her şeye meyl etmekte ! Buna karşın benim her halimi bilen sensin! Bana acı ya Rabbi!]
[Felek, gönlümün halini her an. / Mihnetle daha da zorlaştırmakta. / Beni artık bu halden kurtar. /
Aman Ya Rab Aman Ya Rab]
[Benim davranışlarım nasıl böyle! / Her söylediğim beyhude. / Günahkârım günâhkârım (medet eyle). /Aman Ya Rab Aman Ya Rab.]
[Senin sevgilin olan Peygamber Efendimiz, şayet daima inleyen Şeref kuluna çare kılmazsa, yardım etmezse
(Şeref kulun) mahşerde avare kalır, yolunu bulamaz. Sen bana yardım et Aman Ya Rab!]