Eyvâna geldim ey şah-ı şâhan
Haml-i sakilim cürm ile isyân
Esefe esîrim bî-kes fakirim
Ben pek hakîrim ey şah-ı ihsân
Ol mihr-i enver dilde mukarrer
Allâhu Ekber Gaffâr u Rahmân
Elde kitâbım çoktur hesâbım
Acz ü sevâbım der keff-i mîzân
Rûz-i kıyâmet buldum selâmet
İtse şefâat ol rûh-i Adnân
Dergâh-ı ra’fet hâline İsmet
Kıl bahş-ı rahmet ey Hayy u Sübhân

[Senin avluna geldim ey Şahların Şahı! / Lakin taşıdığım yük hata ve günahtan ibaret.]
[Esefe esir oldum, kimsesiz bir fakirim. / Ben hakirim sen İhsan sahibi bir şahsın.]
[O parlak güneş gönlümde karar kılmıştır. / Allah en büyüktür, Affedici ve Merhametlidir.]
[Elde kitabım, hesabım çoktur. / Acizliğimi ve sevabımı ahiret terazisinin kefeleri gösterecek.]
[Kıyamet günü bulurum selâmet. / Adnanoğulları’nın ruhu olan Peygamber Efendimiz bana şefaat ederse.]
[Yücelik dergâhına ulaşmanın yolunu İsmet’e. / Sen rahmetinle bahşet, ey tesbih edilmeye tek layık olan hayat sahibi Allah’ım.]