Ser çekti semâvâta bu şeb nâr-ı muhabbet
Parlattı gönül mülkünü envâr-ı muhabbet
Zâhid bu cihân bağını tenhâ mı sanırsın
Dolmuş yine uşşâk ile gül-zâr-ı muhabbet
Yok çâre hulâsâ Nakiyye eyleme ta’yîb
Dil oldu bu dem garîk-ı enhâr-ı muhabbet

[Muhabbet ateşi göklere yükseldi bu gece. / Gönül mülkünü muhabbet nurları aydınlattı.]
[Zahid, bu cihan bağını boş zannetme. / Aşıklarla dolmuştur bu muhabbet bahçesi.]
[Çare yok elhasıl Nakiyye’yi ayıplama. / Gönül bu dem muhabbet nehirlerine gark olmuştur.]