Ey güzîn-i enbiyâ vü menba-ı lutf u vefâ,
Vey Resûl-i kibriyâ mahbûb u matlûb-i Hüdâ.
Cân ü dilden sad-hezârân âline ashâbına,
Eylerem her dem selâm ü medh ile zikr ü senâ.
Çün kadem bastın felek çarkına ey mahbûb-i Hak,
Leyletü’l-isrâda Hakk her hâcetin kıldı revâ.
Tapunu çün mesned itti rahmete Rahmân senin,
Şefkatini rû-siyeh Mihrî eder senden recâ.

[Ey Nebilerin seçkini, ey vefa ve lütfun kaynağı. / Ey Allah’ın Resûlü, O’nun sevgilisi ve arzusu.]
[Can u gönülden binlerce ailene ve dostlarına selam olsun. / Her dem selam ediyor, onları
övgüyle anıyorum.]
[Sen göklere ayak bastığından, ey Hakk’ın sevgilisi. / İsrâ ve Miraç gecesinde Hakk, her
istediğini yerine getirdi.]
[Senin kapını bağışlanma ve sığınma içir bir dayanak yaptı Hazret-i Rahman. / Bu nedenle
kara yüzlü Mihrî senden şefkatini diler.]