Âlem bahânedir varlığın için
Çiçekler yapraklar dallar bahâne
Kendini kendinden gizledin niçin
Arılar petekler ballar bahâne
Bilinmek istedin âlem yarattın
Kendi sûretinde Âdem yarattın
Havvâ’yı Âdem’e hem-dem yarattın
Âdem Havvâ adlı kullar bahâne
Sevdin de yarattın bu kâinâtı
Kendinden kendine tuttun mir’âtı
Oradan gösterdin türlü sıfatı
Çemenler bülbüller güller bahâne
Hem dert oldun hem devâ oldun derde
Hem gizlendin hem göründün her yerde
Sıfatın zâtına olmuş da perde
Görünen yeşiller allar bahâne
Kastın var âşığı nâlân etmeye
Gözünü gönlünü giryân etmeye
Aşkını kendine ilân etmeye
Leylalar Mecnunlar çöller bahâne
Her zerren bahâne a sevdiceğim
Her işin şahâne a sevdiceğim
Dolmuşsun cihâne a sevdiceğim
Seni bulmak için yollar bahâne
Akıl sır ermiyor senin fendine
Hem suyuna hem çevrilmiş bendine
Bahâne olmuşsun kendi kendine
Zeynep’ten söyleyen diller bahâne