Avareyim, asudeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum
Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunu başlangıcında
Biraz deprem sonrası, biraz şehir hülyası,
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
Sarardı tiryaki menekşeleri
Sonbaharın tozlu kafeslerinde
Sevgi turnaları yakalıyorum
Turnalar gidiyor ben kalıyorum
Avareyim, asudeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
Uyku tutmuyor karanlıkları
Yitik düşlerimi kovalıyorum
Gölgeler gidiyor ben kalıyorum
Binbir türlü kokuyorsa yaylalar
Siyah gözlerine beni de götür
Baharın koynundan koparıp sana,
İpek bir mendile sardığım yüreğimle
Şehzade gülleri gönderiyorum
Umutla kalıyor ben gidiyorum
Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini
Kaptanları sorgulayan
Yanında geçen küheylanları
Korku tufanına yakalandığı
Siyah gözlerine beni de götür
Güneş ülkesinden gelen yiğitler
Benzeri olmayan bir dünya kursun
Cellat ayrılığın boynunu vursun
Usul usul intizarı çürüten bu hercai diken
Bu çılgın arzu, sürüklüyor imkânsız
Muştuların eşiğine gönül vadilerini
Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi
Düşüyorum tam yerine
Ya topla kırlangıçları,
Ya da bu vefasız şarkıyı bitir
Özgürlüğe giden tutsaklar gibi
Özgürlüğe giden tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür
Siyah gözlerine beni de götür
Beni de götür, beni de götür…