O esrarlı yangına
Bu can nasıl dayandı
Sahile vurdu kalbim su yandı
Kum dayandı
Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum
Ölüme başkaldıran dertli uykum dayandı
Yurdumdan mahrum ettim dolaştırdım cen gibi
Ruhumla Söndürdüm alev
Sonra ruhum dayandı
Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut
Bülbülün küllerine konan ruhum dayandı
Böylesi bir yangını görmedi nemrut bile
Kaktüsün gölgesinde nazlı ahım dayandı
Ahımdır zannederdim
En belalı kıvılcım
Kirpiğine dokunan
Kanlı ahım dayandı
bir damla su ver bana ey çöl
bari sen küsme
kalmadı hiç bir şeyim
bak günahım dayandı
Yenilgiler bir tufan gibi
Çöktü üstüme
Ülkem yıkıldı hey hak
Ordugahım dayandı
Köleleri her akşam
Duman kıldı gözlerim
Başıma taç ettiğim
Padişahım dayandı
İlk defa böylesine tutuştu
Gök kuşağı
Renklerim siyah oldu
Ve siyahım dayandı
Ondan başka ne varsa yandı
Yandı sen ve ben
Onu göreyim diye
Kıblegahım da yandı
O esrarlı yangına
Bu can nasıl dayandı
Sahile vurdu kalbim su yandı
Kum dayandı