Rabbimiz dinimiz Kur’an’ımız bir Peygamber sevgimiz, imanımız bir
Zulmü lanetleyen, vicdanımız bir bu kavgamız neden, mü’min kardeşim?
Mana soframızda aşımız aynı Hakk için gözlerde yaşımız aynı
Kıblemiz, Kâbe’miz, taşımız aynı bu ayrılık neden, mü’min kardeşim?
Tevhid merciini gözlerine tak İslam âleminin şu haline bak
Haince ekilen tarihi nifak kanla besleniyor, mü’min kardeşim
Bir başlasan ibret ile bakmaya gerek kalmaz gündüz fener yakmaya
Bütün bölündükçe döner lokmaya çiğnenir, yutulur, mü’min kardeşim
Kimi var kılıcı kından sıyırır serpuşuna bakar, insan kayırır
Yetmez gibi cami mescit ayırır İslamiyet bu mu, mü’min kardeşim?
Güzelim tarlayı ayrık bürümüş kirli sular evlek evlek yürümüş
Tohum desen telef olmuş, çürümüş kurtar şu toprağı, mü’min kardeşim
Kimler neler bekler bulanık sudan gafil görünürsün bunca pusudan
Artık sen de ayır kurdu kuzudan kanma oyunlara, mü’min kardeşim
Uzaktan baktıkça sen o Kur’an’a belki de layıksın bunca hüsrana
Musibet ikazdır çünkü insana musibet mesajdır, mü’min kardeşim
Kur’an’ı vitrinde görmek başka şey yeşil dantel kılıf örmek başka şey
Ona kalp gözüyle girmek başka şey gir de gör kendini, mü’min kardeşim
Kalbim temiz derken önce biraz dur o kalbini Kur’an mihengine vur
Ümit ve korkunun dengesini kur mizan çok hassastır, mü’min kardeşim
Varsa bir insanın zerre kibiri göremez kalbinde biriken kiri
Pas nasıl ki yer bitirir demiri kibir de öyledir, mü’min kardeşim
Yazık ki âlimler susuyor şimdi cehalet hükümler kesiyor şimdi
Rüzgâr dört bir yandan esiyor şimdi söndür şu yangını, mü’min kardeşim