Bir sancak altında kaç milyon insan,
Ne tenleri benzer, ne dilde lisan…
Olmuşlar… Tek yürek, tek beden de can;
İnsanlığı gördüm… Beytullah’ta ben…
****
Yedi bağın gülü, aynı destede,
Yetmiş iki millet, aynı listede,
Kaç milyon ”Âmin” der, aynı bestede;
Tevhîd’le haşroldum… Beytullah’ta ben…
****
Sînelerde alev, ne kül ne duman,
Dillerde bir soru: ”Vuslat ne zaman?”
Cehennem söndürür, böylesi îman…
Aşk ne imiş gördüm… Beytullah’ta ben…
****
Okyanuslar aşmış, gelmiş nicesi,
Aç, susuz, uykusuz, gündüz gecesi…
Her nefes, dilinde Kur’ân hecesi;
Sevdâlılar gördüm… Beytullah’ta ben…
****
Kimi, ayağında yarım çarığı;
Kaç yerinden kanar, topuk yarığı…
Meğerse; kefenmiş başta sarığı,
Ne âşıklar gördüm… Beytullah’ta ben…
****
Bir zerre gözü yok, dünya aşında,
Âhir rızkın arar, harman başında,
Rabb’in nazarını, Kâbe taşında;
Gören gözler gördüm… Beytullah’ta ben…
****
Kimi bahardadır, görmemiş yazı,
Kiminin geçiyor, Mevlâ’ya nazı;
Kılınır Kâbe’de veda namazı,
İmrendim.. El açtım, Beytullah’ta ben…
****
Kiminde kalmamış, derman bacakta;
İki büklüm yürür, gitmez kucakta…
Erimiş.. Kaybolmuş.. Cenâb-ı Hakk’ta
Pervaneler gördüm.. Beytullah’ta ben…
****
Bir mânâ sarayı, Mescid-i Haram;
O ne ince nakış, o ne ihtişam…
Her kalbe, Muhammed Aleyhisselâm;
Bin taht kurmuş gördüm… Beytullah’ta ben…
****
Bir zaman derdim ki: ”Yâ Rabbî neden,
Bir daha istiyor, bir kere giden?”
Meğer bilemezmiş, insan gitmeden;
Aldım cevabımı… Beytullah’ta ben…
****
Gördüm ki; bu dünya bir oyalanma,
Halime bakıp da, mutluyum sanma.
Bedenim Kâbe’den uzakta amma;
Gönlümü bıraktım… Beytullah’ta ben