Süleyman Şahintürk-Kaybettik

Ne olur, bir bilen varsa söylesin! Kur’ân’daki yolu, izi kaybettik!
Âlimler toplanıp, fikir eylesin, Sayfalar dağıldı, cüzü kaybettik
Tekbir alır iken bankaya gittik, Kıyamda keçiyi, koyunu güttük,
Rükûda mal aldık, secdede sattık; Namazda huşûu, hazzı kaybettik!
Hakk’ı hakkı ile zikir etmedik, Hakk’ın taksimini fikir etmedik,
Eldeki nimete şükür etmedik;Çoğu arar iken, azı kaybettik!
Ne zaman; «Ben» deyip eğiliverdik, Düşmanın suyunda boğuluverdik,
Tesbih ipi koptu, dağılıverdik ;Sade beni değil, bizi kaybettik!
Beynimiz uyuştu, kimse bilmedi, Bâtıl reçeteler çare olmadı,
İslâm hâriç denenmedik kalmadı; İslâmî formülde dozu kaybettik!
Nasıl ki; delilsiz olmazsa dâvâ, İbâdetsiz kabul olmuyor duâ,
Boş yere kafayı taktık kabuğa; En gerekli şeyi «özü» kaybettik!
Küçükler büyükte hatır saymadı, Sevgisizlik büyüğe hiç uymadı,
Ağızdan çıkanı kulak duymadı; Konuşmada güzel sözü kaybettik!
Gençlerden kimisi topa meyletti, Kimi kalktı soya, sopa meyletti,
Kimi müzik diye, popa meyletti; Maalesef türküyü, sazı kaybettik!
Anne, baba genci anlayamadı, Genç; anne-babayı dinleyemedi,
Kimse bu kopuşu önleyemedi; Ailede oğlan, kızı kaybettik!
Sosyal medya denen kutu açıldı, İslâmî aile, hedef seçildi!
Ar, hayâda tüm sınırlar geçildi! Utanıp kızaran yüzü kaybettik!
Büyük devletlere karışamadık, Onların fenniyle yarışamadık,
Menzile bir türlü erişemedik; Gücümüz tükendi, hızı kaybettik!