Men o dostun bâdesiyle gönlümü mest eyledim Gayrı bir câm ile bu mest gönlü hüşyâr eylemem
Men firâkın nârına yakdım vücûdum terkîbin Başka bir âteş urup bu cismimi nâr eylemem
Men gülistân-ı bekânın gülleri hayrânıyım Şol bekâsız güllere yüz döndürüp zâr eylemem
Men cemâl-i Leylî’nin müştâkıyım Mecnûn’uyum Pes bana Leylî meğer gayrıları yâr eylemem
Men o dostun küfr-i zülfün tutmuşum îmân deyü Andan ayrı dîn ile îmânı ikrâr eylemem
Men Hulûsî bâğ-ı behcet bülbülü hem gülüyüm Gül nedir bülbül nedir esrârın izhâr eylemem