Açtım ellerimi ulu dergâha cürmü isyanımla kapına geldim
Merhametin sonsuz rahmetin âlâ utana sıkıla kapına geldim
Ağlaya ağlaya sele dönüştüm sızlaya sızlaya ateşe döndüm
İnleye inleye köze dönüştüm utana sıkıla kapına geldim
Sürüne sürüne yollara düştüm derdi derunumdan dağları aştım
Başka bir kapım yok affına koştum utana sıkıla kapına geldim
****
Medet ya Sahibel imdat
Gariplik tuttu boynumdan, büker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Gözüm, her derdi gönlümden, döker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
İnandım aşk-ı mutlak bir gönül bir sevgi bir Hakk bir
Dilim doksan dokuz tekbir çeker Mevlaya Mevlaya
Başka bir kapım yok affına koştum utana sıkıla kapına geldim