Allah Tanrı Yaradan
Günde beş kez cüradan
Yâr ile yâr olagör
Ağyâr çıksın aradan

Gönül bostânın sakın
Su sığırı girmesin
Bekle uçurmayasın
Kağnıyı minâreden

Fil yükün karıncaya
Uurma ki çekebilmez
Lâ’l ü yâkût kıymetin
Umma seng-i hâreden

Özünü ‘âkil sanma
Sözünü delîl bilme
Çünkü kurtarımazsın
Nefsini emmâreden

‘Âşıklar bu meydânda
‘Aşk ile baş oynadır
Sen dahi ‘âşık isen
Bakmagıl kenâreden

Dünyâ vahdet dimeklik
Biliş ü yad dimeklik
Uzak hisâba düşme
Geç ko bu şümâreden

Ger insânı sorarsan
Hakk’dan gayrı değildir
Sıfatı nûr-ı mutlak
Hırkası dört pâreden

İnsân nûr-ı kadîmdir
Hasta değil hekîmdir
Eger ‘aklın vâr ise
Anla bu işâreden

Dem-be-dem davul gibi
Damb u dumb eylemegil
Mansûrlayın olursun
Bilmezsin müdâradan

Özünü bil ki nesin
Hakk sende sen kandasın
Hakk’ı bilmek dilersen
Geç bu ak u kâreden

Bu Kaygusuz Abdal’ın
Hüneri ni’met yimek
Andan artuk hüneri
Umma bu bî-çâreden