Yâ Rabbi yâ ze’l-kibriyâ
Eyle bize ihsân-ı ‘aşk
Nefy itmeğe kibr ü riyâ
İrgür dile fermân-ı ‘aşk

‘Aşk âteşe benzer hemân
Cânı yakup virmez emân
Nûru komaz dilde gümân
Olur kamu tâlân-ı ‘aşk

Şirk-i vücûdu kaldırır
Evsâf-ı nefsi öldürür
Feyz ile kalbi doldurur
Mevc ursa ger ‘ummân-ı ‘aşk

‘Aşka düşen toprak olur
Gözden yaşı mihrâk olur
Son demde yüzü ak olur
Derde bulur dermân-ı ‘aşk

Kul olmağa ol şâh içün
Yol bulmağa dergâh içün
‘Âşık olup Allah içün
Yaksın seni nîrân-ı ‘aşk

Ey Hakkı kul ‘aşk ile gel
Nây eyleyüp bağrını del
Yek dem ana olmaz bedel
Efdal durur bir ân-ı ‘aşk