Bana sun sâkiya billûr-i câmı şevk-i cânım var
Derûn-i dilde yâr-ı gâr olur şâh-ı cihânım var
Dile nakşetmiş aşkını ezelden ol güzel zirâ
Çerâğ-ı hâne-i dilde yanar sûz-i nihânım var
Kuluyum hem esîriyim o şehinşâh-ı hûbânın
Kuluna âşıkına lutfu çok şâh-ı zemânım var
Dil-i pür-zulmet içre seyr için dîdâr-ı mâşuka
Fener-âsa yanar aşk ile dilde şem-i cânım var
Değilsem de egerçi vaslına ol âfetin lâyık
Derûnum zahmına lokmanlık eyler mihr-i bânım var
Akar ırmağ-ı dû-çeşmîm olur cân bülbülü nâlân
Gönül pervânesin nûr eyleyen bir gizli cânım var
Olur üftade-i hâk-ı dem-i feyz-i Hüdâ âşık
Sarây-ı dilde lâciverd cây-ı pâk-ı şânım var
Mahabbet virdini oku derûni nefse yol verme
Recâdan Âdile ayrılma yarın hoş safâsı var

[O billur kadehi bana sun sâkî! Canımda bir şevk var. / Kalbimin derununda, bana sadık olan dostum; cihânın şâhı var.]
[O güzel, aşkını kalbime ezelden nakşetmiş, zira / Kalp evimde bir kandil gibi yanan gizli bir ateşim var.]
[Ben o güzeller şâhının kuluyum, esiriyim / Kendisine kul olan âşıka lütfu çok olan, zamanın şâhı olan bir sevgilim var.]
[Karanlıklara gömülmüş bir gönül içinde sevgilimi görmek için. / Fener gibi aşkla yanan gönlümde bir can kandilim var.]
[O afetin, o sevgilinin vaslına layık değilsem de / Gönlümün yaralarını saran, Lokman Hekim gibi bir ay yüzlü sevgilim var.]
[İki gözüm ırmak gibi çağlıyor, can bülbülüm feryâd ediyor / Gönül pervânesini yakıp ışığa, nura çeviren gizli bir canım var.]
[Hüdâ’nın feyzinin bir tozuna aşıklar hayran olur. / Gönül sarayımda laciverd taşından parlak ve şânı yüce bir mekânım var.]
[Gizli gizli bu muhabbet virdini oku nefsine yol verme / Âdile! Umuttan, lütuf beklemekten ayrılma çünkü sevgilinin pek hoş ve safalı bir hali var.]