Bir gece Muhammed’e Çalab’dan geldi burak Seni okur Zül-celâl ne durursun kıl yerak
Geldi Cibril Hazreti getirdi burak atı nurdan idi hil’ati gözü gevher yüzü ak
Kadem bir taşa bastı taş koptu bile vardı dur yâ mübarek dedi şöyle kaldı muallâk
Göklere haber oldu yer ü gök şadlık kıldı dediler Ahmed geldi arz oldu sekiz uçmak
Hep melekler geldiler Burak’dan indirdiler yolunu döndürdüler ol dem yürüdü yayak
Çün geçti felekleri ün dedi ki “Gel beri” kaldırdım perdeleri heman cemâlime bak
Cemâlim sana ıyan gösterem bellü-beyân in Burak’dan ol yayan Arş’ıma basgıl ayak
Nice bin yıllık yola bir anda vara gele Yunus eydür kim ola ol Muhammed’dir mutlak