Biz de mecnûn-i zamânız deşt-i uzlet bekleriz
Kesreti vahdetle terk ettik de halvet bekleriz
Bezm-i gamda hem-demiz nây ile sohbet bekleriz
Sanma ey zâhid bizi râh-ı selâmet bekleriz
Bir belâkeş âşıkız kûy-i melâmet bekleriz
****
Cân u dil mest ü melâmet bir iki sersemleriz
Bezm-i gamda Vâmık u Ferhâd ile hem-demleriz
Aşk câmın nûş edip her hâl ile hurremleriz
Bende-i pîr-i mugan olduk da nice bekleriz
Âlemin sultânıyız bâb-ı saâdet bekleriz
****
Hüsrev-i dehrüz bu eşk-i çeşm-i pür-hûnun ile
Bî-sütûni seyle verdik dîde-i nem-gîn ile
Kûh-ken sanır görenler bu dil-i sengîn ile
Biz belâ Ferhâdıyız yâd-ı leb-i Şirîn ile
Nîce demdir ey Nisâ der-bend-i mihnet bekleriz

[Biz zamanın Mecnun’uyuz, yalnızlık çöllerinde bekleriz. /
Çokluğu birlikle terk ettik halvete girdik, bekleriz. /
Gam meclisinde çalınan neyle aynı ayardayız, sohbet bekleriz. /
Sanma ey zahid bizi kurtuluş yolunu bekleriz. /Bela çekmeye alışkın melamet köşesinde bekleriz.]
[Candan ve gönülden sarhoşuz, melamet ehliyiz sersem hale gelmişleriz. /
Gam meclisinde Vâmık ve Ferhâd gibi büyük aşıklarla aynı ayardayız. /
Aşk şarabını içip her türlü durumda mutlu olduk, gamlanmayız. /
Bu mecliste sarhoşların pirinin bendesi kölesi olduk bekleriz. /
Köle olduğumuza bakma âlemin sultanıyız mutluluk kapısında durmaktayız.]
[Zamanın Hüsrev’iyiz gözyaşı dolu, kan ağlayan gözlerle. /
Ferhad’ın yıktığı Bîsütûn’u sele gark eden gözyaşımızla biziz. /
Dağı delen (Ferhad) sanar bizi o taş kalpli sevgili. /
Evet, biz belâ dağlarını delen Ferhad’ız, Şirin’in dudaklarını anarak… /
Nice demdir ey Nisâ mihnet geçidinde nöbet tutmaktayız.]