Bülbül niyâz içün güle fasl-ı bahâr arar
‘Âşık muhabbet itmek içün gül’izâr arar

Murgânı gör çemende iderler figân-ı ‘aşk
Bir bahs-i ‘aşkdır ki anı neş’e-dâr arar

Vâ’iz gezer cevâmi’i ‘aşk ile va’z ider
Bilmez ne didiğin o da Perverdigâr arar

Sôfî düşerse lücce-i tevhîde raks ider
Gavvâsıdr ki anda dürr-i şehvâr arar

Bîçâre bülbülün göre gülşende zârını
Vasl-ı güle irişmeğe bir dest-i yâr arar