Bülbüller ağlasın feryâd eylesin
Güller gitdi gülzârına yetişdi
Sünbülleri sabâ irşâd eylesin
Bâd-ı hazân şikârına yetişdi

Allı güllü varakları soldurdu
Lâle yanakları kabre doldurdu
Şîr-i ner-veş erenleri öldürdü
Bu ibtilâ hezârına yetişdi

Derd-i derûn taşdı ‘ummâne döndü
Bâr-ı gîrân kâf-ı kâmete bindi
Bir emengâh var mı zarf-ı rûh söndü
Oldu ‘adem diyârına yetişdi

Lutfiyâ kamer-i himmet gurûbda
Ehl-i îmân bütün bahr-ı kürûbda
Kanı gayret kalmamışdır kulûbda
Ahyâr olan mezârına yetişdi