Dem-be-dem gönlüm hevâ-yı menzil-i cânân ider
İrişir ol oraya her kim ki terk-i cân ider

Geçmeden cân u cihândan isteme yâra visâl
Terk-i kâm itmek gerek her kim anı urman ider

Nicesi ister visâlini anın her bu’l-heves
Evvel adımda çü dilber ‘âşıkın kurbân ider

Gelmedin dir gelmesem gelsem revân sürer beni
Bâz-gûn işlerle huyi âdemi hayrân ider

Subh-deın kerrûbîler işitdim iderler hurûş
Kudsîler gûyiyâ Hayâlî şi’rine idmân ider