Dirîgâ geldim giderem kendözümü bilmedim
Kendözün bilen kişiden bir nasîhat almadım

Ömrümün sermâyesi harc oldu gitdi hiç yire
Azığım yok yol uzakdur hiç yarağım kılmadım

Geçdi devrân vakt irişdi göçdü ömrün kârbânı
Müşkilim budur ki kaldım doğru yola gelmedim

Nasîhatım halka hoşdur bana eser eylemez
Kaldı bu gaflet pasından âyînemi silmedim

Tesbîhim delîl-i Hakk’dır velî fi’lim efsâne
Melûlem kendi işimde geçdi ömrüm gülmedim

Nasîhatim dinleyen hall itdi kendi müşkilin
Ben cihân endîşesinden bir dem âzâd olmadım

Sûretim eşkere dervîş dirliğimde nesne yok
Mahmûrem gaflet meyinden kaldım uş ayılmadım

Kaygusuz Abdâl adımdır ben melûlem kaygudan
Fuzûlem şöyle tekebbür kibri başdan salmadım