Ey dünyâ beni aldattın
Dilimden gıybet söylettin
Eyvâh gününden ağlattın
Ya ben kime yalvarayım
Bu dünyâya gelen ölür
Ölümün acısın bilir
Dünyâ sana mülk mü olur
Ya ben kime yalvarayım
Bu dünyâya gelen kalmaz
Kullar bundan ibret almaz
Geçer ömrün, günün kalmaz
Ya ben kime yalvarayım
Emreylerse atsın nâra
Günâhım çok, yüzüm kara
Nasıl varayım o yâra
Ya ben kime yalvarayım
Dünyâ fânî, beni göçür
Kevser şarâbından içir
İlk gecemi âsân geçir
Ya ben kime yalvarayım
Bunu der Şem’î’nin Kızı
Bâğçeden devşir nergisi
Ak olsun huzûrda yüzü
Ya ben kime yalvarayım