Ey Latîfü Hayyü Kuddûsü ‘Azîmü zü’l-Celâl
Koyma gönlümde ‘alâikden eser lutf eyle al

Mâsivâdan anda hiç mikdâr-ı zerre kalmasın
Sen buyur gir ol sarâya çıkma hergiz anda kal

İtmeyem hûr u kusûruna cinânın iltifât
Vechine dâim nazar itmek bana a’zam nevâl

Ehl-i dünyâ ehl-i ‘ukbâ oldular senden cüdâ
Kendine ehl eyle fazlnla beni görem cemâl

Tâkatim yok kulluğa çün pîr ü ‘âciz bendeyim
Bilmeyüben haddimi hiç eylerem vuslat suâl

Görmezem ben kendimi lâyık bu bâlâ devlete
Kâfire itsen hidâyet bilirem bulur visâl

Eyle Kuddûsî kulum lâyık-ı vasl-ı likâ
İnfısâlden kurtarup vir rahmetinle ittisâl