Abdullah Tamamlar-Eyledi

Ey dirîgâ nefsim İblîs ile el bir eyledi
‘Akl u cânım kal’asın basmağa tedbîr eyledi

Dirilüp nefsim çerisi sır bu ‘aklım leşkerin
Bahtulu oldur ki ‘aklın nefse şîr-gîr eyledi

El-amân bu nefs-i serkeş şûm elinden yâ Mu’în
Kim bana uymaz beni uş kendüye tîr eyledi

Niçe kim yol ‘azmin itdüm gitmeğe gaflet komaz
Uşda bugün uşda yarın diyü te’hîr eyledi

Bâtınım zerki henüz ihlâsa tebdîl olmadı
Gerçi hırkam zâhirim rengini tağyîr eyledi

Nev-civânem dahi illâ belimi bükdü bu çarh
Geçdi ‘ömrüm âh ile derd uş beni pîr eyledi

Ne tabîbler işbu derde dünyede dermân kılar
Ne mu’abbirler bu düşü fehm ü ta’bîr eyledi

Bozamaz yüz bin selâtîn leşkeri tedbîr ile
Hakk Te’âlâ her işe kim emr-i takdîr eyledi

‘Acz u ‘aybım bî-‘adeddir sağışa gelmez benim
Gerçi dilim binde birin şerh ü takrîr eyledi

Kârubân gitdi benimle yoldaş olmaz bu gönül
Hırs-ı dünyâ boynuma bin bend ü zencîr eyledi

Niçe kim virdim nasîhat bâtıl işden geçmedi
‘Âsî olup Hakk katında yüzümü kir eyledi

Ey yârânlar ‘âlem içre kim kime kılmış durur
Şol cefâlar kim bana bu nefs-i şirrîr eyledi

Ol Rahîm’in rahmetinden kesmedi hergîz ümmîd
Bu Kemâl Ümmî niçe kim cürm ü taksîr eyledi