Gafûrâ fikr idüben zenbimi senden utandım
Cehâletle günâh meydânlarında çok dolandım

Bilir idim benim yolum mukallidler yoludur
Olur bir gün ki bu taklîd döner tahkîka sandım

Hemân ümniyye ile bitmez imiş iş bu yolda
Mukarribler sözüne cân u gönülden inandım

Geçirdim yetmiş üç yıl ‘ömrümü hep gaflet ile
Bu şöhretden bu gafletden bu kesretden usandım

Senin ‘âşıkların bakmazlar imiş mâsivâya
Nice demler mecâzî hûbların ‘aşkıyla yandım

Tezevvüc eyledim çok dilber-i fânî cihânı
Karışup nâsa dünyâ ehli rengine boyandım

Melâlet geldi bana her günâhdan işbu demde
Henüz bulup necât zencîr-i ağyârdan boşandım

Bugün sıdk ile girdim yoluna gerçi velâkin
Katı ‘âciz iken gayret kuşağını kuşandım

Kime ‘arz eylesin Kuddûsî-yi bîçâre hâlin
Hemân dir ey Hudâ sen pâdişâhıma dayandım