Gel ey cân bülbülü fânî kafesde zârı mu’tâd et
Ezel demlerini yâd eyleyüp bin âh u feryâd et

Vatan gülzârını terk eyledin diyâr-ı gurbetde
Bu hâristân-ı mihnetde belâ emtârını yâd et

Bu bir dâr-ı belâdır ki gelen ağlar giden ağlar
Belâ bahrinde firkat ‘âleminde terk-i a’yâd et

Gözünden kân akar elbet olur ak donların gülgûn
Bu zîr-i bâr-ı firkatde olur mu yâ gönül şâd et

Yıkar bir demde bin gönlün eder vîrân amân vermez
Düşüp yüz üstüne Lutfî amân Allahım imdâd et