Gönül sabr u tahammül kıl yürü var kahr-ı dildâra
Nola yüz gösterüp lutfu bakasın sen ol dîdâra

Yolun varır gide gide senin bir ‘âlî dergâha
Seni deyyâr görüp senden nazar itmeyesin dâra

O ‘âlemde sana hâller virile olmaya hasrı
Bu ‘âlemin yoğun vârın viresin sen kamu yâra

Geçesin sen ta’allukdan berî olup cân u tenden
Olup cânân bu cânlara dönesin gel bî-hâre

Nice gözler döke kanlar seni görmek hayâline
Olan derdli neler çeker kalır derdinde bî-çâre

Yolunda niceler başlar virüp cânlar fedâ eyler
Senin tevhîd-i sırfında bakılmaz yâr u ağyâra

Olup gayb sûret-i kesret kamu ‘âlem ola bir yüz
Ki cem’ u fark girü kala gelir dil işte bu kâra

Senin ravzâ-i hüsnünde figân ide dil ü bülbül
Ki vahdet gülüne gelmez hezârân zâğ âh u zâre

Hakîkatde o dildârsın cemâlin gülleri terdir
Ruhun nakşını kim göre ola cümleden âvâre

Göre dîdâr-ı yâri kim göre kendüde yârini
Bu sır Ünsî o sırdır kim kamu kesret mahva vara