Hayâl-i hâba benzer hâl-i dünyâ
Niçün mağrûr olur insan ana yâ

Hakîkat sandığın zâil olur hep
Göçer bir sâyedir bakılsa gûyâ

Kebûter-hânedir sayd eyler âhir
Seni bir l’ub ile bu çarh-ı mînâ

Virir sükker yerine zehr-i kâtil
Bu cellâdın budur mu’tâdı kat’â

Hudâ’ya Hakkıyâ ‘âşık olanlar
Göze göstermedi dünyâ vü ‘ukbâ