Her kimin kim derd-i Hak-tan yüreğinde olsa dâğ,
Âkibet dermânına erüp can gönlü ola sâğ.
Lik derdi olmayanın derdine çâre yok,
Gönlü olmuştur anın yanından ol dâim irağ.
Habsedip şehbâz-ı rûhu zâğ-ı nefsin besler ol,
Nefs elinden kurtulana cennet olmuştur durağ.
Şol esir-i nefs olan dâim muazzeb Tamûda,
Cifeden gayri ne sayd eder havâya ağsa zâğ.
Nefs odur kim cehli karagûsu kaplar gönlünü,
Rûh odur kim ilm nûru gönlüne yakar çerağ.
Tûtiyâ-yi ma’rifetle rûşen et cânın gözün,
Göresin cânını her yüzden ola dâğ üstü dâğ.
Cân-ü gönlüm şâd olup her gussâdan âzâd ola,
Bir ola dâim Niyâzî gözüne yakın irağ.