Cenneti alır dâimâ bir dâne-i ihsân
Ya nârda yanar mı per-i pervâne-i ihsân

İnsân olanın kıymeti ihsânı kadardır
Ta’mîr ider elbette ki vîrâneyi ihsân

İn’âmları ihsânları hep cem’ ider Allah
Cennetde vire kevser-i peymâne-i ihsân

İhsân idenin muhsini her demde Hudâ’dır
Gülistân olur kabrine her dâne-i ihsân

Ger kûşe-i dilde ola bir dürre-i himmet
Zülf-i ser-i Hayder’de olan şâne-i ihsân

Memdûh-i Hudâ her dü-cihân ehl-i sehâdır
‘Arşa irişir şevk ile kâşâne-i ihsân

Lutfî’yi Hudâ bahş ide erbâb-ı sehâya
Rûz-i ezelî vâr idi meyhâne-i ihsân