Toprağa süren yüzünü ‘ummâna irişdi
Çün zerre o hurşîd-i dırahşâna irişdi

Eyyûb gibi derd ü belâ çekmeyen âdem
Derd ehli olup sanma ki dermâna irişdi

Beytü’l-hazen-i ‘aşka girüp ağlayan ‘âşık
Ya’kûb gibi Yûsuf-ı Ken’ân’a irişdi

‘Aşkın yoluna kim ki kıla vârını yağma
Ol gevher-i yektâyı bulup kâna irişdi

Mansûr hakkı söyleyüp âhir Hakk’a irdi
Cândan geçenin gör eli cânâna irişdi

Söylerse ‘aceb mi nice esrâr u me’ânî
Hakkı da bugün kâmil insâna irişdi