Keşf et nikâbını, yeri göğü münevver et,
Bu âlem-i anâsırı firdevs-i enver et.
İki cihânda kılmamışam nesneye nazar,
Yâ Rab, Habîb’inin bana vaslın müyesser et.
Ey yâr yolunda aşk ile derdinden öleni,
Kim der sana ki hecr ile cânın mükedder et.
Zeyneb, ko meyli zînet-i dünyâya zen gibi,
Merdâne vâr, sâde-dil ol, terk-i zîver et.

[Örtünü kaldır da yeri göğü aydın et / Bu dört unsurdan oluşan dünyayı parlak bir cennet et]
[Dünyada da ahirette de başkasına bakmam / Ya Rab sevgiline kavuşmayı bana nasip et]
[Ey sevgili senin aşk derdinden öleni / Kim dedi ki ayrılıkla kederlere gark et]
[Zeyneb! Dünyanın süslerine meyletme kadın gibi / Mert ol, sade gönüllü ol, süsleri terk et]