Kim okursa levh-i dilden ism-i ruh-efzâmızı
Seyr ider ‘Îsâ gibi ol ‘âlem-i bâlâmızı

Âdemîden ‘ilm-i esmâ öğrenen oldu melek
Cinnin aslı nâr idi öğrenmedi esmâmızı

Sırr-ı remz-i “alleme’l-esmâ”ya ‘ârifsen eğer
Senin ile bile görürsün tamâm eşyâmızı

Feyz-i akdesden ireli cism ile câna ‘atâ
Cennet-i hüsnünde gördük fehm idüp me’vâmızı

Hemçü ‘Attar ey Fenâyî mantıku’t-tayr bilmeyen
Kâf’a varup görmek ister ol bizim ‘ankâmızı