Kime Allah ider ise hidâyet
Dahi hem fazl u lutf ile ‘inâyet

O kul her emrine Allah’ın anla
Gice gündüz ider bî-şekk itâ’at

Riyâsız şübhesiz ma’bedde bilgil
Anın işi olur dâim ‘ibâdet

Yöneldi çünki dergâh-ı İlâh’a
Anın semti durur semt-i selâmet

Nedir bildi o nefy ile bu isbât
İder tevhîd ile ıskât izâfet

Eğer gökden Hakk emriyle birâder
Ana irmez yağarsa türlü âfet

Libâsı geh salât u geh sıyâmdır
Ana mahsûs değildir bir kıyâfet

Okur Kur’ân ider zikri devâmı
Budur anda olan hâzır ziyâfet

Kazâsına rızâ gösterdi Hakk’ın
Meğer budur riyâzatdan ‘ibâret

Mesâible belâya sâbır oldu
Bilir kim ol durur ulu beşâret

Cemâ’atdir anın a’zâ-yı cismi
İder öz câmi’inde ol imâmet

Girüp şehr-i vücûdu içre ol er
Salât içün ider durur ikâmet

Anındır ‘âlem-i ma’nâda halka
İder olsa eğer hakkı hitâbet

Geçüpdür dâr-ı dünyâ mansıbından
Gözetmez ol meşâyihlik riyâset

Bilir zîrâ riyâset sâhibine
İrişir ‘âkıbet elbet siyâset

O mâlâya’nîyi terk itdi gitdi
Ki oldur erler içinde kerâhet

Özüne sandığı hayrı kamuya
Sanır hep kim odur ehl-i kerâmet

Dahi çok hasleti vardır bu şahsın
Makâmıdır anın künc-i kanâ’at

Yenüpdür hırs ile nefsin hevâsın
Bulupdur ol bu derdlerden ifâkat

Sivâ ile kamu hubb-ı fenâdan
Gelüpdür zâtına küllî ferâgat

Kulûb-ı mü’minânı her dem ancak
İder fi’l ü ‘amel ile ‘imâret

Ne denlü vâr ise fehm it habâis
İdüpdür cümlesinden ol tahâret

Ana havf ile mahzûnluk irişmez
Hudâ hıfzındadır görmez hasâret

Tama’la kîn ü kibr ü buğz u fıskı
Cemî’in terk ider idüp cesâret

Mukaddem tevbekâr olur ölümden
Sonunda çekmemek içün nedâmet

Velâkin ‘aşk-ı yezdânîden anda
Değildir münkatı’ bir dem harâret

Tecellîdir ezelden ana Hakk’dan
Kamu ‘ilm ile ‘irfân u firâset

Takarrüb buldu secdeyle Hudâ’ya
Başına gelmez anın hiç felâket

Özün sâfî idüpdür gıll ü gışdan
İrişmez kalbine bu dem kesâfet

İlâhî sensin iden bu kuluna
‘At’ ancak fesâhatle belâgat

Hatâlar sâdır oldu çok dilimden
Muâhez’itme itdim çün kabâhat

Günâhım ‘afv idüp setr it ‘ayıbım
Ne denlü eyledim ise hamâkat

Habîbin hürmetiyçün ben kuluna
Likâna irmeğe vir sen liyâkat

Kesâfetden beni pâk eyle yâ Rabb
Demâdem kesb idem senden letâfet

Bu Dervîş Ahmed’i mahrûm kılma
Özünden çün senindir her irâdet