Mâcerâ-yı aşkı levh-i dilde tasvîr eyleriz
Berk-i sûz-i âh ile çerhi alevgîr eyleriz
Biz gürûh-i âşıkânız gülsitân-ı dehrde
Bülbüle âdâb-ı ders-i aşkı takrîr eyleriz
Etmeyiz minnet cihânın Hüsrev ü Dârâ’sına
Kârımız vâbeste-i sultânı takdîr eyleriz
Bende-i Âl-i Abâ’yız her seher müjgânımız
Hâk-rûy-ı bârgâh-ı Hazret-i Pîr eyleriz
Sâye-i Mollâ-yı Rûmî’de Münîre fakr ile
Kendimiz mülk-i kanâatde cihângîr eyleriz

[Aşk macerasını gönül levhasında resmederiz. /
Âhımızın yakıcı şimşekleriyle dünyayı yakarız.]
[Biz zamanın gül bahçesinde aşıklar güruhuyuz. /
Bülbüle aşk dersinin adabını öğreten biziz.]
[Biz bu cihânın sultanlarına minnet etmeyiz. /
Sultânlara bağlı olacakları takdir etmektir işimiz.]
[Biz Abâ ehlinin, Ehl-i Beyt’in kölesiyiz/
Her seher kirpiklerimizi Hazret-i Pir’in kapısının tozuna sürer, onu sürme ederiz.]
[Ey Münire! Rûm’un Mollası, Mevlânâ’nın gölgesinde fakirlikle /
Kanaat mülkünün sultanı olmuşuz.]