Mâh-ı râbi’de biri geldi bana
Dedi olsun iki gözün rûşenâ

Çünkü hamlindir Nebiy-yi Zü’l-Kerem
Rûz-i mahşerde şefî’-i muhterem

Ben dedim sen kimsin ey hayre’l-celîs
Dedi İdris ismim ey hayre’l-enîs

Mâh-ı hâmisde biri etdi zuhûr
Verdi tebşîr u selâm ile sürûr

Ben dedim sen kimsin ey ‘abde’l-Vedûd
Dedi nâmım enbiyâ beyninde Hûd

Mâh-ı sâdisde biri verdi selâm
Müjde vâdisinde etdi hoş kelâm

Ben dedim sen kimsin ey mislü’l-kamer
Dedi ben İbrâhim’em ey nûr u fer

Mâh-ı sabi’de biri çok müjdeler
Etdi dedi rûşen olsun dîdeler

Ben dedim sen kimsin ey sâhib-edeb
Dedi ben İsmâil’em ki bü’l-‘Arab

Mâh-ı sâminde biri verdi selâm
Eyledi tebrîk ile tebşîr-i kâm

Ben dedim sen kimsin ey zât-ı kerîm
Dedi ismim oldu Mûsâ-yı Kelîm

Mâh-ı tâsi’de biri geldi hemân
Sad hezârân müjde etdi bâ-lisân

Ben de isminden suâl etdim hemîn
Dedi ‘Îsâ ismim ey Ümmü’l-Emîn

Ola bed’ ü hatmi her hayrü’l-kelâm
Cân ü dilden es-salatü ve’s-selâm

Ba’de-zâ ol hâver-i şems-i kerem
Mâder-i pâk-i Nebiy-yi muhterem

Matla’-ı mâh-ı münîr-i pür-şeref
Dürr-i yektâ-yı ledünnîye sadef