Meyl eylemez dil gayriye Mevlâm seni ister hemân
Tut elimi çek doğruya ey pâdişâh-ı müste’ân

Düşürme nefsin kaydına irgür cemâlin ‘ıydına
İrsem visâlin saydına gaybın gidüp görsem ‘ıyân

‘Aşkın yolunda bu fakîr hayretdeyim leyl ü nehâr
Bak hâlime kıl merhamet ey hâlık-ı kevn ü mekân

Yâ Rab beni cezbeyle al katrem bula bahr-i visâl
Gitsün aradan kıyl u kâl zâhir ola sırr-ı nihân

Zikrin senin ey lâ-yezâl her derdime dermân olur
Her kılımda yüz bin lisân zikreylesem seni her ân

Doymaz bu dilim zikrine kanmaz bu gönül şükrüne
Düşüpdür özge fikrine ağlar Raûfî her zamân