İşidin ey ulular âhir zamân olısar
Sağ müsülmân seyrekdir ol da gümân olısar

Dânişmend okur tutmaz dervîş yolun gözetmez
Bu halk ögüt işitmez ne sarp zamân olısar

Gitdi beğler mürveti binmişler birer atı
Yidiği yoksul eti içdiği kan olısar

Yani er gelmiş erden elini çekmiş şerden
Deccâl kopısar yirden âhir zamân olısar

‘Aceb mahlûk irişdi göz yumuban dürişdi
Helâl harâm karışdı assı-ziyân olısar

Birbirne yavuz sanur itdiğin kala sanur
Yarın mahşer gününde işi beyân olısar

Ey Yûnus imdi senin ‘aşk ile geçsin günün
Sevdiğin kişi senin cânına cân olısar