Sahrâ-yı dile bir dem teşrîf eyle gel ey mâh
Meydân-ı dü ‘âlemde yokdur böyle seyr-i nigâh

Bir var diyen yokdur kârhâne-i ‘âlemde
Dil gibi nigârında sîne gibi zînet-gâh

Öyle sanırdım imdi dildâra kılup te’sîr
Ol vakt-i seher kim bir sûzân ile kıldım âh

Ser-menzil-i dildâra meyhâne mînâ hakkı
Yok ‘aşk gibi rehber yok âh gibi hem-râh

Nâgah görünüp dilber mestâne hurûş itdim
Hayretle terennüm-sâz Allah didim Allâh

Zindân-ı zenahdânı kim görse heves eyler
Firdevs midir âyâ meyhâne midir ol câh

Ey sôfî taleb-kârız hem âyin-i mey-hârız
Sanma bizi ey bî-dîn kendin gibi ey güm

Meyhânelerin kârı mahsûsdur ‘uşşâka
Hoş rütbedir ol billâh hoş mertebidir vallâh

Ey Mîr Nigârî ol meyhâne-i ma’nâda
Bî-fark gedâ zengîn dervîşle birdir şâh