Şu kul kim bildi Şâh’ın kibriyâsın
Sımışdır buğz okun kibr ü riyâsın

Nedâmet va’disinde döğdü çapdı
Her ihlâs atına râkib riyâsın

Ne bilsin anadan gözsüz doġan kim
Nedir ayın günün nûr u ziyâsın

O Kâdir çünki hâzırdır her işde
Utan imdi ki yavlak bî-hayâsın

Göremezsen tabîb iste ki senin
Çeke gözüne himmet tûtiyâsın

Eğer hâzır görürem dirsen andan
Gerek bir lahza gâfil olmayasın

Kamu da’vâlarından vazgel imdi
Dilersen kim asıl ma’nâ duyasın

Sana ger tâ ebed varlık gerekse
Kamu varlığını yoğa sayasın

Ana irmez anı görmezsin illâ
Kaçan kim sen seni elden koyasın

Sehldir mâl u milkün terki yolda
Gerek kim câna vü başa kıyasın

Bugün açlara varından yedir kim
O rahmet hônuna yarın doyasın

Sahî mü’minlere irgil kim ecrin
Girü Allah bilir hadd ü kıyasın

Müselmân ol Hakk’a tap putların sı
Sen ey ‘âsî nice buyruk sıyasın

Yere dök dünye sevgisi şarâbın
Bu esrikliği cehd it kim ayasın

Ne yazuklar yazıldıysa bitinde
Gel irden tevbe kıl tâ kim yuyasın

Yazukların kirin yüzün karasın
Gözün yaşıyla ağla kim yuyasın

Ne hoş dirlik şu nefs öldürenin kim
Ölümünden ön ölüp tutdu yasın

Zihî mağbûn u gâfil şol kişi kim
Bakır narhına satar kîmiyâsın

Kemâl Ümmî za’îf ol Hakk yolunda
Çü bir gümrâh u azıksız yayasın

Yol uzakdır harâmî çok gücün yok
Meger güçlü kılavuza uyasın

İlâhî hazretinden dileriz kim
Bizi senden yana sen onarasın

Hezârân vay bize ger bir nefes sen
Bizi nefsimize ısmarlayasın

Umaruz kim bizim suçlarımızı
Habîbin Ahmed’e bağışlayasın

Bi hakkı Sûre-i El-hamd ü İhlâs
Bi hakkı Sûre-i Tâhâ vü Yâsîn

Rahîm ü bî-zevâl u Hayy u Kayyûm
Kerîm ü zü’l-Celâl ü Kibriyâsın