Zencîr-i zülfün kaydına sayd olmayan dîvânedir
Şem’-i ruhün envârına şems ü kamer pervânedir

Elden bırak ey müdde’î tesbîh ile seccâdeyi
Bak zülf ü hâline anın gör ki ne dâm u dânedir

Vahdet meyin peymânesi sırr-ı hüviyyet câmıdır
Ol bâdeden nûş eyle kim ana cihân peymânedir

La’li meyinden tâ ebed düşer humârı rencine
Şol mest-i Hakk ki sâkîsi ol nergis-i mestânedir

Ehl-i hakîkat sâlike devrinde ‘aynın sâgarı
Deyr-i mugân olur yeri ser-halka-i hum-hânedir

Gel bu vücûdun katresin bir bahr-i bî-pâyâna sal
Ol yemm-i cûdun şemmesi bin gevher-i yek-dânedir

Râz-ı derûnun mahremi irişdi evc-i ‘izzete
‘Aşkî hadîsini işit ko gayrıyı efsânedir

Bey’ itdi nakd-i cânını sâlik metâ’-ı vaslına
Nûr-ı cemâlin bezmine cân u cihân şükrânedir

İçse sekâhüm câmını mahbûb elinden dil müdâm
Her kim ki anın sâkîsi ol gözleri mestânedir

‘Ayn-ı lebinden dem-be-dem sundu çü sâkî cür’asın
Cân nice mest olmaya ki ol ikisi peymânedir

Dost yoluna cân ü teni kıldı Fenâyî çün fedâ
‘Âriflere vasl-ı ruhün hem cân ü hem cânânedir