Ey aşk delisi olan, ne kaldın perakende,
O seni deli kılan yine sendedir sende.

Dünyada, ahrette Hak, yer gök doludur mutlak,
Hiç gözlere görünmez, kim bilir ne nişanda.

Her kim onu gördüm dese gerek oda yakalar,
Her kim ona şek getirir ne dinde ne imanda.

Ger meyhaneye vardım, onsuz yer göremedim,
Yine ona sataştım, girdim ise külhanda.

Her kim aradı cismin, cisminde buldu hasmın,
Ne dünya ahret ona, ne karda ne ziyanda.

Bir nicesine kaç der, bir nicesine tut der,
Kaçanla bile kaçar, yine durur duranda.

Uğrı diye kullarını giriftar eden o,
Medet edip erişen odur yine zindanda.

Derler ki: Miskin Yunus, niçin deli oldun sen,
Ne akıl, ne fehm kalsın, işbu sırrı duyanda.