Ben bir Yakub idim, kendi halimde, Mevla’mın ismi var idi dilimde
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu

Akardı Yakub’un gözünden yaşı ah ettikçe eritir dağı taşı
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu