Abdurrahman Önül-Mezarım

Bir ömür nasıl da çabuk tükendi şimdi bedenimi ister mezarım
Gönül fanilerle boşa eğlendi ısrar ile ister beni mezarım

Hastalık gelince Allahım kıymet o güzel gençliğe çekerim hasret
Hep kendi kendime eyledim zahmet hiç kaçarı yoktur ister mezarım

Ne olurdu gençlik geri verilse gözyaşıyla başım Hakka eğilse
Azrail gelince müjde getirse şimdi çağırıyor beni mezarım

Anladım ki çürük dünya temeli insana aşılar gaflet emeli
Hallerim çalıyor ecel gazeli bir mıknatıs gibi çeker mezarım