Vasıl olmaz kimse Hakka cümleden dur olmadan
Kenz açılmaz şol gönülden, tâki pür nur olmadan
****
Sür çıkar ağyarı dilden, ta tecellide Hak,
Padişah konmaz sarâya, hane mamur olmadan
****
Hak cemalin Kâbe’sini âşıklar tavaf
Yerde Kâbe gökyüzünde Beyt-i Mamur olmadan
****
Bir acaip sevdaya düşmüş tutuşur Şems-i müdam
Hakka makbul olmak ister halka menfur olmadan