Annem babam seslenir,
“Efendim” der, koşarım.
Sözlerini dinlerim,
Huzur dolar taşarım.

“Peki” derim kalkarım,
Güler yüzle bakarım.
İta-at ve saygıyla,
Kalbe sevgi katarım.

“Odanı topla” derler,
Hemen işe başlarım.
Benden bir şey isterler,
Çatılmaz hiç kaşlarım.

Hoşça yardım ederim,
Sofrayı temizlerim.
Onlar mutlu olunca,
Huzurla gecelerim.

Onlara “Öf” demek yok,
Rabbim böyle emreder.
İtaat eden çocuk,
Allah onu çok sever.

Duyar ve öğrenirim
Büyüklerin sözünü.
Onlar öğretti bana,
İyiliğin özünü.

Babam evin reisi,
Annem cennet kokusu.
Uslu çocuğun sesi,
Evin budur neşesi.

Çok şükür edepliyim.
Onları sevmeliyim,
Söz dinleyen kalbi,
Lütfet bana ey Rabbim.

Asla yalan söylemem,
Abur cuburlar yemem.
Kötü huyları sevmem,
Oyunları indirmem.

Küçüğümü severim,
Büyüğümü sayarım.
Öğretmenimi üzmem,
Ödevimi yaparım.

Canlıları incitmem,
“Bana ne” deyip gitmem.
Yaratılan her canı,
Sevmekten hiç vazgeçmem.