Hasret kaldım gül yüzüne tatlı dille şen sözüne
Kurban olayım senin canım yavrum deyişine
Ah anam, garip anam gül anam, canım anam
Derdime dermansın sen başımın tacı anam
****
Sevginde huzur, bakışında şefkat bulduğum canım anacığım. Senin ellerinden tutarak öğrendim yürümeyi. Senin sesini duyarak öğrendim konuşmayı, gülmeyi. Ayağım takılıp düştüğümde hep sen koştun imdadıma. Huzur dolu bakışın, şefkat dolu sözlerinle hep korudun, kolladın beni. Nefesinle soluk, gülüşünle mutluluk kattın hayatıma. Ah anacığım… Şimdi o kadar yalnızım ve sana o kadar muhtacım ki bilemezsin. Ateşten hasretini bırakarak rüzgâra, götürdün tüm sevinçlerimi ardın sıra… Gönlüm gibi dolu yağmur yüklü bulutlara. Artık yıldızlar solgun, günlerse kapkara. Akşam oldu anacığım, yoksun. Ağlıyorum; gözlerim yorgun, yüzüm solgun. Artık bahçemde güller açmaz, bülbüller ötmez. Hayalin gözümün önünden gitmez oldu ana… Şimdi sen, dilimden düşmeyen şarkılarda… Şimdi sen, unutulmaz sevda yüklü mısralardasın. Elimi uzatıyorum ama dokunamıyorum sana. “Canım” demeni, “yavrum” demeni ne kadar özledim bir bilsen… Hiç olmazsa rüyalarımda gülümse bana. Hiç olmazsa rüyalarında gülümse; Sana muhtaç, sana hasret şu masum yavruna…
Ah anam, garip anam gül anam, canım anam
Derdime dermansın sen başımın tacı anam