Aşka düştüm, zülfü sevdâsıyla yandım rûz-ü şeb
Sevdiğim sevdâyı bilmez mi, bilir bilmezlenir
Yâr-ı-tek, yüz döndürüp, âlem banâ hasm oldu hep
Aşk ile gavgâyı bilmez mi, bilir bilmezlenir

Cân sanâ kurbân, gönül hayrân sanâ ey mâh-ı rû
Başımâ derdin getirdi günde yüz bin güft-ü gû
Dağa saldi vahşi tek âhir beni bû ar-ı zû
Kays ile Leylâ’yı bilmez mi, bilir bilmezlenir

Sineme bir yâre açdi, gönlümün mehpâresî
Ey Kemâlî haşre dek işler sağalmaz, yâresi
‘Bir devâ et’ söylesem, ‘bilmem, nedir’ der, çâresî
Bi-vefâ hercâi bilmez mi, bilir bilmezlenir