Yaktı dilu canımı aşk oduna cananım sönmeyip ebed kalsa bu tendeki suzanım
Bir nim nigâh ile aklımı kılıp yama bend oldu gönül ana hiç kalmadı iz’anım
****
Tahribin gönül âhir lütfuyla olup mamur kim bağı tehiş doldur bir lahzada viranım
Hulusi eğer ol şu bir arz-ı cemal etse can ola bu cananı bu idine kurbanım